Vanochtend reed ik, zoals gebruikelijk, in volle vaart op mijn racefiets door Utrecht. Ik kom aan bij een stoplicht dat al een paar seconden op groen staat. Een wat oudere vrouw op een scooter staat al een tijdje te wachten, maar lijkt niet door te hebben dat ze mag doorrijden. In het voorbijgaan roep ik: "Het licht is groen, mevrouw!". Haar antwoord in een onvervalst Utrechtse tongval verrast me: "Nou en?". Even later dringt het tot me door: ze heeft helemaal gelijk. Het licht is groen. So what?